LAATSTE ITEMS

Oefening: Je steviger voelen

10/08/2017

1/10
Please reload

AANBEVOLEN ITEMS

Masker op - masker af

February 18, 2016

De beeld het “valse zelf” in tegenstelling tot de werkelijke persoonlijkheid die we daar het “ware zelf” noemden in de psychologie staat dit verschijnsel bekend als “masker”, een masker dat je opzet om je werkelijke zelf te beschermen. 

Masker op - masker af. Waroom zouden mensen het “ware zelf” beschermen? Waarom willen mensen zich zo graag achter een masker verstoppen? Waarom wil iemand onherkenbaar zijn? Gezichtsbedekking beperkt je toch in het leggen van contact?

Tijdens carnaval sprak ik eens een vrouw van (moeilijk te schatten) in de veertig. Zij had zich vermomd als een prachtige tijger, inclusief een fraai geschminkt gezicht. Ik zou haar niet herkennen als ik haar de volgende dag op straat zou hebben ontmoet. Ik had het er met haar over of zij het niet lastig vond om met mensen te praten met deze vermomming. Zij vertelde mij echter dat het tegengestelde waar was. Met een masker op kon zij juist meer zichzelf zijn. Ze voelde zich vrijer om mensen aan te spreken. Zij hoefde niet bang te zijn dat iemand iets van haar vond. Zij kon met mensen spelen en zich een beetje laten gaan als ze dat wilde. Met een echt masker op was ze zichzelf. Ze kon dan haar sociale masker even opzij leggen. Deze gedachtegang is zeker interessant.

In deze tijd waarin transparantie en authenticiteit gezien worden als belangrijke waarden, laten mensen nog steeds niet altijd alles van zichzelf zien. We dragen vaak (sociale) maskers die onze werkelijke gedachten verhullen. Soms zijn die maskers zeer subtiel. We kunnen bijvoorbeeld ons werkelijke gevoel maskeren met een glimlach. Dat is nuttig, want zo kunnen we voorkomen dat anderen voortdurend in de gaten hebben wat we denken. Met een glimlach kunnen we ons ochtendhumeur verbergen. En als iemand die we eigenlijk niet zo aardig vinden naar ons lacht, lachen we vriendelijk terug om hem geen gezichtsverlies te laten lijden.

Een masker heeft tot doel te voorkomen dat anderen kunnen zien wie je op dit moment werkelijk bent. Ieder masker heeft zo zijn eigen kenmerken en gedrag. We noemen dat “maskergedrag”. Maskergedrag altijd gebaseerd op angst, de angst op je ware gezicht te laten zien. Meestal hebben mensen het niet eens in de gaten dat zij een masker opzetten, maar soms doen ze het heel bewust.

We passen voortdurend ons gedrag aan naar hetgeen anderen van ons verwachten. Zo spelen mensen verschillende rollen in het leven en op het werk, afhankelijk van met wie ze contact hebben en in welke situatie. De rol die iemand speelt kunt u ook zien als het masker waarachter de ‘echte persoon’ zich verbergt.

Wanneer iemand een masker opzet, verandert hij drastisch. Zijn lichaamstaal verandert, de manier waarop hij praat, hij gebruikt andere woorden, hij heeft een ander stemgeluid, hij heeft andere gezichtdrukking en een andere houding. Al het uiterlijke verandert, maar wat hij niet kan veranderen is hoe hij zich voelt. In communicatie is de lichaamstaal het belangrijkste, en die is onlosmakelijk verbonden met hoe je je voelt. Als iemand een masker opzet, blijf de lichaamstaal hetzelfde maar alle persoonskenmerken veranderen, waardoor die niet meer met elkaar kloppen. En dat schept een enorme verwarring bij andere mensen. Dat verstoort de communicatie, er klopt iets niet, er is geen echt contact meer. Daarom heeft maskergedrag dan ook vrijwel altijd een ongewenst, negatief resultaat. 

In contact met mensen houden we vaak de schijn op om een goede indruk te maken. Maar ook in aanwezigheid van vreemden kunnen mensen nog een masker dragen. Het is bijvoorbeeld niet altijd geaccepteerd de emoties te tonen die u voelt. Soms vragen mensen mij of ik aan iemand die op straat loopt kan zien hoe hij zich voelt. Ik antwoord daarop dan dat ik dat niet kan omdat mensen op straat maar zelden hun ware emoties tonen. Wat je aan mensen op straat kunt zien is wat ik hun screensaver gezichtsuitdrukking noem: een vlakke gelaatsuitdrukking met weinig expressie. Te veel emotie wordt sociaal niet geaccepteerd. Als ik - in mijn eentje - lachend over straat loop, denken mensen niet: zij is blij! Ze denken dan: die is niet goed! En als ik na terugkomst van een begrafenis huilend over straat loop, hoef ik weinig troost van de omstanders te verwachten. Mijn emotie zorgt voor verwarring - ze zullen liever met een boog om mij heenlopen. Mijn emoties van vreugde, verdriet of boosheid mag ik alleen tonen in de passende context in aanwezigheid van mensen die ik ken. Dat betekent nog steeds niet dat elke emotie zomaar getoond mag worden.

De uiting van vreugde, verdriet en boosheid zijn in beperkte mate geaccepteerd. Bij andere emoties is dat minder. Als een politieagent bijvoorbeeld angst toont bij de uitvoering van zijn werk, kan dat zich wel eens tegen hem keren. En wat denkt u van een verpleegkundige die schaamte of walging laat blijken tijdens de verzorging van een patiënt. In uw werk zult u ook mensen ontmoeten die zich anders voordoen dan ze zich in werkelijkheid voelen. Ze creëren een façade om bij u in de smaak te vallen of om kanten van zichzelf te verbergen waarvan ze niet willen dat u die ziet. Met het masker verhullen zij de waarheid en creëren een illusie voor u. Als u daarover nadenkt, vindt u misschien dat niet zo goed is. Deze mensen tonen niet hun ware gezicht. Ze zijn blijkbaar niet transparant en ook niet authentiek. Maar beseft u waarschijnlijk ook dat mensen zich niet altijd bewust zijn van hun masker. Ze conformeren zich aan de situatie en houden rekening met de mensen om hen heen. Daarmee zetten ze een masker op, maar is dat zo slecht? Of is het juist afkeurenswaardig te noemen als mensen in elke situatie hun ware gezicht laten zien?

Iedereen draagt in meer of mindere mate sociale maskers in het contact met anderen. U kunt leren die maskers te herkennen en daarmee om te gaan. Het is goed om te ontdekken welke maskers de mensen om u heen dragen. Daarbij kijkt u naar de vorm die het masker aanneemt en u onderzoekt waarvoor het masker precies gebruikt wordt. Zo kunt u leren door het masker heen te kijken.

Maskers blijven ten eerste een beschermingsmechanisme en mogen niet zomaar weggegooid worden. Wat wel belangrijk is, is dat je bij jezelf blijft, jij luistert naar je zelf naar je intuïtie.  Een masker is een deel van je, maar het is niet de complete jij.

In iedereen zit een onzeker deel en een kwetsbaar deel. Deze mag je niet vergeten en zeker niet verwaarlozen. De kans is groot dat ze dan groeien en je negatief gaan beïnvloeden.

De beste manier om in het leven te staan, blijft jezelf zijn. Als je bent wie jij compleet bent, zul je de mensen aantrekken die je nodig hebt in het leven. De mensen die bij je passen komen dan vanzelf naar je toe.

Toch zul je ook dan je maskers nodig hebben, want ook de mensen die niet bij je passen, kom je in het leven tegen. Dan is het belangrijk dat je bescherming krijgt van een masker, zodat je daaronder jezelf kunt blijven.

 

 

 

 

 

Please reload

Please reload

ARCHIEF

01/08/2017

Please reload

  • Facebook Social Icon
  • Instagram Social Icon
  • Pinterest Social Icon