LAATSTE ITEMS

Oefening: Je steviger voelen

10/08/2017

1/10
Please reload

AANBEVOLEN ITEMS

Intuïtieve aanraken

March 4, 2016

We leven met z’n allen steeds meer langs elkaar heen. We willen alles sneller, vlugger en we hebben geen geduld meer. Ieder leeft voor zichzelf. Vlug… kinderen naar de crèche en snel naar het werk. Nog even boodschappen doen, sporten en de kinderen weer ophalen. In de hectiek van de dag kun je jezelf afvragen:

  • Ken ik mezelf nog?

  • Help ik een ander als dit nodig is?

  • Wie helpt mij als ik het nodig hebt?

  • Geef ik een ander nog wel eens een schouderklopje?

  • Wanneer geef ik de ander een hand tijdens een begroeting?

  • Wanneer raak ik mezelf bewust aan?

  • Aanraken is een vergeten taal geworden…

Aanraken. Het zit niet zo in onze cultuur, mensen die elkaar tijdens het gesprek bij de arm pakken, elkaars hand aanraken en vast willen houden. Nee, dat is al gauw te intiem. Veel mensen voelen zich onhandig als een ander op deze manier het gesprek een fysiek tintje geeft. Waarom eigenlijk? Wat is het, dat aanraken, wat betekent het eigenlijk?

Ik spreek uit ervaring, ik ga met mensen om uit andere culturen, warmbloedige volk. Zij vinden het volstrekt normaal om een woordelijk contact te begeleiden met een lichamelijk contact. Zowel mannen als vrouwen, dat maakt niet uit. Wat zij doen ervaar ik als heel mooi, zij komen door hun aanrakingen dichterbij. Dat is ook wat ze willen, dichterbij komen, het contact een extra dimensie geven.

Aanraken is net zoals eten en drinken een eerste levensbehoefte. Een kind dat weinig aangeraakt wordt, maakt een minder goede ontwikkeling door. Door gezonde aanrakingservaringen leert een kind zijn grenzen kennen. Je hebt lijfelijke ervaring met gewenste intimiteiten nodig om goed van fout te kunnen onderscheiden. Zonder ervaring met gewenste aanrakingen staan kinderen eerder open voor fysieke toenadering van vreemden, met alle gevolgen van dien. Voldoende aangeraakte kinderen leren ook beter.

Als je met aanraken bent opgevoed, dan weet je niet beter, dan ervaar je het als volstrekt normaal. Maar in veel opvoedingen wordt er geen aandacht aan geschonken. Het is er gewoon niet. En misschien is er bij je ouders zelfs wel een bepaalde weerzin geweest tegen dat gedrag. Ook dat komt voor.

Ook later in ons leven blijken we niet zonder aanraking te kunnen. We weten dat een ruggensteuntje of een schouderklopje zeer versterkend kan werken. We raken een ander altijd aan met een bedoeling. Bijvoorbeeld: een hand geven om te begroeten, te feliciteren, te condoleren. Aanraken is communiceren met je handen. Als je bij een overlijden niet weet wat je moet zeggen, zegt een aanraking van je hand op de schouder soms meer dan woorden ooit kunnen doen.

Naarmate we ouder worden verleren we deze taal, vooral in onze westerse samenleving wordt aanraken steeds meer naar de achtergrond geschoven. We worden volgepropt met informatie en we vergeten steeds meer dat we op ons gevoel kunnen vertrouwen. Tegelijkertijd wordt aanraking al snel als ongewenst ervaren door voorvallen van aanraking met verkeerde bedoelingen. Hierdoor kan er angst en aversie voor aanraking ontstaan.

Als je dan als volwassene in het vuur van het gesprek door een vriend of vriendin regelmatig wordt aangeraakt, dat is slikken... Het kan ook fout worden uitgelegd, mannen en vrouwen die je tijdens een gesprek vaak aanraken zijn op iets uit. Dat zou soms zo kunnen zijn, maar in bijna alle gevallen is dat niet zo, maar als je dat zo voelt... Lastig en pijnlijk.

Aanraken als gebaar zegt iets. Ik mag jou, ik vind jou aardig. Jij bent leuk, ik vind je van belang. Ik wil met je delen, ik voel je goed aan, ik voel me vertrouwd. Al bij het eerste gesprek dat je met iemand voert kan het gebeuren. Contact in een sneltreinvaart. Je woorden, je gedrag, je uitstraling komen bij je gesprekspartner zo positief binnen dat die de behoefte heeft om dat gevoel te bestendigen. Zonder woorden. Als je vervolgens door je houding te kennen geeft daar geen prijs op te stellen dat neemt de diepte van het gesprek waarschijnlijk af. Als jij degene bent die het initiatief tot aanraken neemt heb je dat stellig wel eens ervaren.

Het meest waardevolle van aanraken is het wel overdragen van energie, dunkt mij. Het letterlijk verbinden met elkaar, twee geesten die elkaar voeden met energie. Ik heb een prachtige ervaring uit Zuid-Afrika meegenomen. Op weg met de auto naar zee met een zwarte moeder met haar drie zoontjes. Geboren en opgevoed in een township, dus een dagje naar zee is een bijna once-in-your-life-ervaring. Het jongetje van vier zat op mijn schoot parmantig om zich heen te kijken. Tjee, in een auto zitten, naar zee, wat gebeurt er toch allemaal... Uiteindelijk  begon hij te knikkebollen en viel in slaap. Een half uur heeft hij zo tegen me aangelegen. Dat kleine zwarte kind, ik als grote blanke man, elkaar nog nooit gezien en nu al deze volstrekte vertrouwdheid en overgave. Ik voelde het tot in het diepst van mijn wezen, verbonden energieën. Ontroerend en bijzonder. Nu, een half jaar later put ik er nog steeds uit...

Ik heb makkelijk praten, ik ben zelf een aanraker en ben er dol op om aangeraakt te worden. Aanraking is non-verbale communicatie, een taal zonder woorden. Aanraken met aandacht kan verlichting geven van diverse klachten en brengt je in contact met jezelf. Je maakt verbinding tussen lichaam, hart en ziel. Ieder lichaam heeft zijn eigen taal met zijn eigen stem, vibratie en energie.

 

 

 

 

Please reload

Please reload

ARCHIEF

01/08/2017

Please reload

  • Facebook Social Icon
  • Instagram Social Icon
  • Pinterest Social Icon