LAATSTE ITEMS

Oefening: Je steviger voelen

10/08/2017

1/10
Please reload

AANBEVOLEN ITEMS

Ons bestaan is onze ademhaling, ze is de Bron van ons leven

September 14, 2016

De ademhaling is een prachtig gereedschap. Het wordt ook wel gezien als de link tussen lichaam en geest. Het is de enige essentiële levensfunctie die je op commando van de autopiloot af kunt halen. En door bewust adem te halen beïnvloed je niet alleen je lichaam heel direct, maar ook je geest. Waar ik ook ben, wat ik ook doe, de ademhaling is er om mijn te helpen. Het is altijd tot mijn beschikking om mijn te kalmeren en mijn aandacht naar het hier en nu te brengen.

Eerst voor de ademhalingsoefeningen rek ik mijn hele lichaam uit door mijn armen boven mijn hoofd uit te strekken en me heel lang te maken. Dan ga ik ontspannen liggen. Mijn wervelkolom ligt zo vlak mogelijk op het matje, handen en armen rusten losjes naast mijn lichaam of op mijn buik. Mijn schouderbladen liggen comfortabel. Mijn nek is ontspannen. In gedachten laat ik de dagelijkse beslommeringen los. Ik ben heel rustig.

Ik voel heel duidelijk mijn rechter- en mijn linkerarm. Mijn armen zijn zacht en ontspannen, ook mijn handen zijn ontspannen. Ik neem het eigen gewicht van mijn armen waar.

Ik voel het gehele draagvlak van mijn lichaam. Mijn benen liggen warm en zwaar op het matje. Mijn rug- en nekspieren zijn zacht en ontspannen. Ik laat mijn hele lichaam zwaar zijn en voel me gedragen.

Ik ga met al mijn aandacht  naar mijn handen. Mijn handpalmen voelen zacht en weldadig warm. Mijn handen worden door en door warm. De warmte prikkelt in mijn handpalmen en pulseert tot in mijn vingertoppen.

Weldadige, vredige warmte stroomt door mijn hele lichaam tot in mijn voeten. Mijn benen en voeten zijn ook helemaal warm.

Een gevoel van aangename rust en zachte warmte verspreidt zich in mijn buikholte. Ik voel me volkomen prettig en tevreden. De organen in mijn buik en bekken voelen vrij en ontspannen. Vanuit de buikholte straalt een behaaglijke warmte door mijn hele lichaam. Mijn zonnevlecht voelt zonnig warm. Warmte stroomt door mijn zonnevlecht.

Ik bereik tevreden en gedachteloos een steeds diepere toestand van weldadige innerlijke vrede. Mijn polsslag is rustig en gelijkmatig.

Mijn buik gaat op iedere ademhaling heel lichtjes op en neer. Ik adem langzaam, rustig en natuurlijk. Mijn borstkas is helemaal open en vrij, mijn adem stroomt als een verfrissend zacht briesje. Ik voel het zachte in- en uitstromen van mijn adem en ik voel de beweging van de ademhaling in mijn lichaam. Mijn ademhaling is licht en zacht. Het ademhalen gaat helemaal vanzelf. Het ademt mij. Mijn hooft voelt zwevend licht, vrij en helder. Ik dompel me onder in een diepe innerlijke rust als in een warm, geurend schuimbad. Ik voel mij heerlijk, warm en vredig. Ik geniet ervan om mezelf waar te nemen.

Ik vraag mezelf, wat is adem anders dan het leven wat zich door mij heen ademt? In en uit in een eeuwig durend ritme ik open mijzelf en ontvang, ontvang, ontvang. En naarmate ik mezelf meer kan openen kan ik meer geven en geven en geven. Geven en nemen. En uiteindelijk wordt geven ontvangen en ontvangen geven. Uiteindelijk word ik één met de Bron, word ik de Bron. Het feit dat ik hier ben op deze Aarde, het feit dat ik in de stof ben, wil niet zeggen dat ik Leef. Misschien ben ik op Aarde, maar mezelf totaal niet bewust wie ik in wezen ben. Misschien denk ik wel dat ik mijn lichaam ben en dat ik na verloop van tijd niet langer zal bestaan. Misschien vergeet ik om te ademen omdat ik bang ben het leven in al haar volheid toe te laten. Want ademen is leven, ademen is voelen, ademen is toelaten, ontvangen, ervaren en uiteindelijk zijn.

Ik adem diep in en laat de Goddelijke adem via mijn wortels door mijn voeten mijn buik in stromen. Elke cel in mijn lichaam vult zich met adem, Goddelijke adem. Via mijn buik gaat mijn adem onder het middenrif door en vult elke cel. Elke cel. Ik voel en ervaar, ik voel en ervaar. Ik voel mijn blokkades. Daar waar ik nog weerstand heb en stukje bij beetje met liefde kan ik steeds meer toelaten, kan ik steeds meer liefde toelaten. Kan ik steeds meer de pijn toelaten, de pijn die ik zolang verborgen heb uit angst. Angst waarvoor? Ik weet het niet meer. Mijn angst verdwijnt naarmate ik adem, echt adem in alle cellen van mijn lijf. Mijn angst verdwijnt als sneeuw voor de zon en daarvoor in de plaats, breekt de zon door, kan ik de vreugde toelaten. De vreugde van het  weten dat jij en ik EEN ZIJN………

 

Van hart tot hart,

 

Ol'ga

Please reload

Please reload

ARCHIEF

01/08/2017

Please reload

  • Facebook Social Icon
  • Instagram Social Icon
  • Pinterest Social Icon